Czy pacjent powinien wiedzieć o kolczykach i biżuterii w jamie ustnej podczas leczenia ortodontycznego?

Samo leczenie ortodontyczne powoduje kontrolowane przemieszczania zębów i adaptacyjne zmiany tkanek w jamie ustnej, które może być źródłem dyskomfortu. Noszenie dodatkowej biżuterii może zaostrzyć nieprzyjemne objawy związane z leczeniem ortodontycznym. Uszkodzenia szkliwa, infekcje oraz cofanie się dziąseł związane ze stanem zapalnym, mogą przyczyniać się do wydłużenia leczenia [1].
Pacjenci przed połączeniem noszenia ozdób i leczenia ortodontycznego powinni więc zadać sobie pytanie: czy warto ryzykować powikłaniami dla chwili blasku?
Jakie są rodzaje ozdób w jamie ustnej [2]
- Tooth gems to kamyczki nazębne wykonane najczęściej ze szkła kryształowego, które utrzymują się przez kilka miesięcy do 2 lat.
- Twinkles oznaczają ozdoby nazębne wykonane ze złota i kamieni szlachetnych, które po przyklejeniu utrzymują się na szkliwie (najczęściej na górnych siekaczach lub kłach) przez kilka miesięcy.
- Tooth rings to pierścienie nazębne (kolczyki przechodzące pomiędzy zębami), noszone najczęściej na siekaczach górnych. Są zdejmowane i mogą być wykonane z rożnych materiałów.
- Dental tattoo, czyli tatuaż dentystyczny jest nanoszony na korony protetyczne, a nie bezpośrednio na ząb.
- Removable tooth jewellery to zdejmowana biżuteria nazębna w formie przezroczystej, indywidualnie przygotowanej nakładki, na którą jest przyklejona ozdoba.
- Dental grills (grillz) to metalowe nakładki, wykonane indywidualnie najczęściej z metali szlachetnych.
- Piercing to ozdobne przekłucie okolic ust, które może obejmować: wargi, policzki lub język.
Czy kolczyki w jamie ustnej mogą powodować poważne problemy w czasie leczenia ortodontycznego?
Kolczyki w ustach i tooth-gems to nowa moda. Niestety dodatkowe elementy w jamie ustnej, mogą utrudniać prawidłową higienę i sprzyjać odkładaniu się płytki nazębnej [1] oraz stanom zapalnym dziąseł, które negatywnie wpływają na zdrowie jamy ustnej i komfort pacjenta. Wyniki badań jasno pokazują, że noszenie piercingu języka jest skorelowane ze zwiększonym ryzykiem występowania pęknięć szkliwa i recesji językowych [2].
Metal lub kamyczek ocierający się o tkanki podrażnia je zwiększając ryzyko dodatkowych wizyt u dentysty. Warto pamiętać, że najczęstszym powikłaniem związanym z biżuterią w jamie ustnej są alergia lub przewlekłe uszkodzenie sąsiednich zębów oraz błony śluzowej, w tym złamanie zęba [1].

Dlaczego specjaliści zalecają tymczasowo przestać nosić ozdoby w jamie ustnej podczas leczenia ortodontycznego?
- Mniejsze ryzyko powikłań = krótsze leczenie. Zmniejszenie podrażnień i stanów zapalnych może korzystnie wpływać na leczenie.
- Lepsza higiena ogranicza ryzyko próchnicy. Bez kolczyka łatwiej nitkować i czyścić zęby.
- Mniejsze ryzyko infekcji, dzięki ograniczeniu występowania podrażnień.
- Mniejsze koszty i mniej stresu, dzięki braku konieczności kolejnych wizyt związanych z infekcjami i powikłaniami leczenia.
Jakie mogą być konsekwencje noszenia ozdób w jamie ustnej?
Eksperci American Academy of Pediatric Dentistry zalecają ostrożność w stosunku do piercingów w jamie ustnej, wskazując na ryzyko uszkodzeń szkliwa, recesji dziąseł oraz infekcji w obrębie tkanek jamy ustnej [3].
Ryzyko uszkodzenia szkliwa i pęknięcia zęba
Biżuteria w jamie ustnej (np. piercing lub tooth rings) może prowadzić do mechanicznych urazów zębów [3]. Metal uderza o ząb przy każdym wypowiadanym słowie. Powtarzające się uderzenia stopniowo uszkadzają strukturę zęba, przez co mogą wywołać mikropęknięcia szkliwa lub ukruszenia brzegów zębów [2]. Delikatne uszkodzenia z czasem mogą prowadzić do konieczności odbudowy zęba, co oznacza dodatkowe koszty i czas. Oczywiście ryzyko wystąpienia powikłań i uszkodzeń zależy od typu kolczyka (jego kształtu i długości), a im dłuższy i większy przedmiot piercingu oraz im dalej z przodu jest umieszczony, tym wyraźniejsze są recesje językowe [2, 4].
Recesja dziąseł (cofanie się dziąseł)
Długotrwałe tarcie bądź ucisk wywierane przez biżuterię mogą prowadzić do przewlekłego podrażnienia tkanek przyzębia. W konsekwencji może dojść odsłonięcia szyjek zębowych, co może skutkować nadwrażliwością i zwiększonym ryzykiem próchnicy. Często krótka chwila blasku może zakończyć się zmianami ciężkimi do odwrócenia. Najczęściej recesja dotyczy dziąseł przy zębach siecznych dolnych, które są szczególnie narażone na kontakt z elementami piercingu [4].

Zwiększone ryzyko infekcji
Piercing w jamie ustnej wiąże się z ryzykiem rozwoju miejscowych zakażeń tkanek miękkich. Każda ingerencja w obrębie jamy ustnej powoduje powstanie kontrolowanej rany, która w środowisku bogatym w bakterie może stanowić potencjalne źródło infekcji [2].
Ryzyko to wzrasta w sytuacjach, gdy utrzymanie prawidłowej higieny jest utrudnione na przykład w trakcie leczenia ortodontycznego z użyciem aparatu stałego.
Utrudnienie leczenia ortodontycznego
Obecność ozdób w jamie ustnej w czasie leczenia ortodontycznego może stanowić poważne utrudnienie. Elementy biżuterii mogą mechanicznie oddziaływać na aparat stały prowadząc do jego uszkodzeń i deformacji łuku ortodontycznego. Konieczność dodatkowych ingerencji wydłuża czas leczenia, dlatego zaleca się unikanie stosowania ozdób [4].
Zwiększone ryzyko rozwoju próchnicy
Miejsce aplikacji biżuterii nazębnej (np. tooth-gems) stanowi obszar bardzo podatny na gromadzenie się płytki nazębnej. Obecność ozdoby utrudnia prawidłowe czyszczenie, co może przyczyniać się do rozwoju próchnicy w wyniku akumulacji biofilmu. Warto również pamiętać, że usuwanie naklejonej biżuterii może wymagać polerowania szkliwa, które chwilowo osłabia wytrzymałość zęba i może skutkować jego nadwrażliwością w przyszłości.
Jakie są bezpieczne i efektowne alternatywy dla biżuterii w jamie ustnej?
Co zrobić, jeśli pacjent mimo wszystko jest zdecydowany na stosowanie ozdób w jamie ustnej? Istnieją bezpieczniejsze alternatywy, które dodatkowo mogą pełnić funkcję leczniczą.
Zdejmowane, dekorowane retainery (np. Hawley)
Retainery typu Hawley mogą zostać indywidualnie zmodyfikowane poprzez zastosowanie kolorowego akrylu lub subtelnych dekoracji na ich powierzchni. Takie rozwiązanie pozwala pacjentowi uzyskać efekt estetyczny podczas noszenia aparatu retencyjnego, przy jednoczesnym zachowaniu pełnego bezpieczeństwa tkanek jamy ustnej.
Co istotne, retainer jest zdejmowany, dzięki czemu ozdoba nie ma kontaktu ze szkliwem ani dziąsłami podczas jedzenia czy codziennej higieny.
Przezroczyste nakładki (dekorowane z zewnątrz)
Alternatywą dla bardziej inwazyjnych form biżuterii, takich jak grillz czy pierścienie nazębne, mogą być przezroczyste nakładki ortodontyczne. W wybranych przypadkach możliwa jest ich zewnętrzna personalizacja, co pozwala uzyskać efekt „wow” bez ingerencji w strukturę zębów.
Kolorowe ligatury (gumki) przy aparacie
Jednym z najprostszych i najbezpieczniejszych sposobów na personalizację aparatu stałego są kolorowe ligatury (gumki). Pozwalają one pacjentowi w łatwy sposób nadać indywidualny charakter uśmiechowi, bez dodatkowego ryzyka dla zdrowia jamy ustnej.
Biżuteria zewnętrzna (np. ozdoba na wardze)
Alternatywą mogą być również ozdoby umieszczone poza jamą ustną, np. w obrębie warg czy skóry twarzy. Takie rozwiązania pozwalają uzyskać efekt estetyczny bez kontaktu z zębami i tkankami przyzębia, eliminując ryzyko uszkodzeń szkliwa czy zaburzeń leczenia ortodontycznego.
Współczesna stomatologia i ortodoncja umożliwiają pacjentom wyrażenie siebie w sposób estetyczny, jednocześnie minimalizując ryzyko powikłań. W wielu przypadkach rezygnacja z inwazyjnej biżuterii w jamie ustnej na rzecz bezpiecznych alternatyw pozwala cieszyć się efektem wizualnym bez kompromisu dla zdrowia.
Czy nie lepiej „błyszczeć”, nie narażając zdrowia jamy ustnej?
Co zrobić, jeśli pacjent z kolczykiem w jamie ustnej zaczyna leczenie?
Jeżeli pacjent posiada piercing w obrębie jamy ustnej i rozpoczyna leczenie ortodontyczne, w pierwszej kolejności należy indywidualnie ocenić ryzyko oraz możliwości jego czasowego usunięcia.
- Jeśli to możliwe warto usunąć piercing na czas leczenia ortodontycznego. W wielu przypadkach rekomenduje się zdjęcie biżuterii na czas terapii ortodontycznej, aby ograniczyć ryzyko powikłań i usprawnić przebieg leczenia. Czy pacjent może zdjąć kolczyk na czas leczenia? Wspólnie zdecydujecie o możliwym ryzyku.
- Jeśli pacjent decyduje się pozostawić piercing konieczne jest częstsze mycie, nitkowanie, stosowanie płukanek antybakteryjnych i szybkie zgłaszanie jakichkolwiek niepokojących objawów.
Źródła
- Bhatia, S., Gupta, N., Gupta, P., Arora, V., & Mehta, N. (2013). Tooth jewellery: Fashion and dentistry go hand in hand. Journal of Clinical and Diagnostic Research, 7(2), 403–404.
- Ziebolz, D., Hildebrand, A., & Proff, P. (2011). Long-term effects of tongue piercing – a case control study. Clinical Oral Investigations, 16(1), 231–237.
- American Academy of Pediatric Dentistry. (2023). Policy on oral and perioral piercings. Reference Manual of Pediatric Dentistry.
- Campbell, A., Moore, A., Williams, E., Stephens, J. and Tatakis, D.N. (2002), Tongue Piercing: Impact of Time and Barbell Stem Length on Lingual Gingival Recession and Tooth Chipping. Journal of Periodontology, 73: 289-297.


